चियाको माया

शुभाष

सिमानाले रोज्यो हजुर

किनाराले रोज्यो

मेरो दोष होईन हजुर

विधाताले सिमा कोर्यो हजुर!

डोको र नाम्लो होईन हजुर

चियाको मुनाले रोज्यो

अग्रेज हुकुमत होईन हजुर

मनोरम दृश्यले रोज्यो!

पिरथी गांसन होईन हजुर

परिश्रमले रोज्यो

जीवन सैली सरल छ हजुर

महगांईले चेप्यो हजुर!

कन्चनजङ्गालले होईन हजुर

ठिहीले नै मार्यो

तिम्रो र मेरो पिरथी हजुर

न्यानो भै बाँच्यो!

हावा बतासले होईन हजुर

उड़ायो हुरीले

परदेशमा शुभाष छर्यो हजुर

दुई पाते सुईरो हजुर!!!